Ιστορικά στοιχεία για το χορό Disco

Η ιστορία του χορού disco διαμορφώθηκε από τη μουσική disco. Η ειρωνεία του πράγματος είναι όταν ακούς “disco” δε σκέφτεσαι τη μουσική, αλλά έναν άνθρωπο με άσπρο κουστούμι και σκούρο ξεκούμπωτο πουκάμισο, με δάχτυλα που δείχνουν προς τα πάνω.

Το ξεκίνημα του χορού disco

Η ιστορία του χορού disco ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του ’70 από αφροαμερικάνικες και λατινοαμερικάνικες κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών, γι’ αυτό ακριβώς και έχει δυνατές επιρροές από τους χορούς των κοινοτήτων αυτών.

Το 1972 ο Manu Dibango «βγάζει» το δίσκο “Soul Makossa”, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως ο πρώτος μουσικός δίσκος disco. Ο ρυθμός έγινε γρήγορα μόδα και σιγά σιγά άρχισαν να ακούγονται και να χορεύονται τραγούδια από καλλιτέχνες, όπως οι Bee Gees, Donna Summer και Gloria Gaynor.

Ο καινοτόμος Tom Moulton

Ο πραγματικός, όμως, υπεύθυνος για τη διάδοση του χορού disco ήταν ο Tom Moulton, ο οποίος λάτρευε να χορεύει σε clubs, όπως το θρυλικό “Garage” στη Νέα Υόρκη. Το συγκεκριμένο club συγκέντρωνε πολύ κόσμο, που χόρευε σε χαλαρό αυτοσχεδιασμό διάσημα τραγούδια της εποχής.

O Moulton είχε απελπιστεί με το γεγονός ότι τα περισσότερα τραγούδια διαρκούσαν μονάχα 3 ή 4 λεπτά, λόγω πρακτικών δυσκολιών, όπως το ότι ένας δίσκος δεν μπορούσε να εγγυηθεί ποιότητα για μεγαλύτερης διάρκειας κομμάτια εξαιτίας της κατασκευής (7 ίντσες). Ο Moulton, λοιπόν, πειραματίστηκε με την ηχογράφηση ενός τραγουδιού που θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο, επαναλαμβάνοντας κομμάτια του ίδιου τραγουδιού, δημιουργώντας έτσι το πρώτο remix.

Ο στόχος του Moulton δεν ήταν να δημιουργήσει μια καινούρια μουσικοχορευτική φόρμα, απλά ήθελα να δημιουργήσει μουσική που θα μπορούσε να χορευτεί. Συνεργάστηκε με ηχολήπτες και καλλιτέχνες, ώστε να δημιουργήσει δίσκους που θα είχαν μεγαλύτερη διάρκεια των τραγουδιών και τα dance clubs ανταποκρίθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό σ’ αυτό το εγχείρημα.

Ο χορός ντίσκο

Ο χορός disco είχε σαφέστατες μουσικές επιρροές από rock, soul, blues και funk, τις οποίες εμπλούτισε με ηχητικά εφέ και φωνητικά. Από τις μουσικές αυτές προέκυψε το χορευτικό στιλ με το όνομα “Hustle” το οποίο περιλάμβανε κινήσεις με τα χέρια και στροφές. Δε διέφερε και πάρα πολύ από το swing των δεκαετιών ’50 και ’60. Γενικά, ο χορός disco προήλθε από παλιότερους χορούς, όπως το mambo και η salsa. Ενσωμάτωσε το ρυθμό της salsa και χρησιμοποίησε τις κινήσεις των γοφών του swing.

Γενικά, ο χορός disco δεν έχει τεχνικές δυσκολίες, ούτε περίπλοκα βήματα. Ο ρυθμός ήταν καθαρός και μπορούσε οποιοσδήποτε να χορέψει ντίσκο, με κινήσεις προς τα εμπρός και προς τα πίσω με κάποιες στροφές. Οπωσδήποτε, βέβαια, κάποιοι ήθελαν να κάνουν εντύπωση στην πίστα και αυτοί χόρευαν με δύσκολες φιγούρες και εντυπωσιακές κινήσεις.

Χαρακτηριστικά της disco κουλτούρας

Πέρα, όμως, από το χορό και τη μουσική, η disco σαν ολοκληρωμένη κουλτούρα περιλάμβανε και ειδικό ντύσιμο, όπως και ξεχωριστή τεχνολογία φωτισμού της πίστας. Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν την κουλτούρα αυτή είχαν το δικό τους ενδυματολογικό κώδικα, όπως και ιδιαίτερη κόμμωση, ενώ μέχρι σήμερα είναι πασίγνωστες οι ντισκομπάλες που συνόδευαν το ρυθμό της μουσικής και δημιουργούσαν πολύ ξεχωριστή ατμόσφαιρα.

Ένα χαρακτηριστικό, επίσης, των ντισκοτέκ της εποχής ήταν η διοργάνωση των διαγωνισμών χορού. Οι διαγωνισμοί αυτοί είχαν μέχρι και χρηματικά βραβεία, ενώ έγιναν η αιτία να δημιουργηθούν νέες χορογραφίες που γρήγορα γίνονταν της μόδας.

Μεμονωμένα τραγούδια γίνονταν η αφορμή να δημιουργηθούν νέα χορευτικά στιλ, όπως το Y.M.C.A. των Village People και το line dance, γνωστό ως “The Electric Slide”. Άλλο πασίγνωστο line dance ήταν το “Bus Stop», το οποίο διαδόθηκε το 1976 και το 1977 μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και live σόου, το οποίο στην ουσία ήταν μια παραλλαγή του χορού merengue.  Άλλα χορευτικά στιλ ήταν παραλλαγές του hustle σε συνδυασμό με διάφορους χορούς, όπως π.χ. το “Tango Hustle”.

Saturday Night Fever

Το 1977 η ιστορία του χορού disco φτάνει στο αποκορύφωμά της με την ταινία “Saturday Night Fever” στην οποία πρωταγωνίστησε ο John Travolta, καθιερωμένο σύμβολο του χορού ντίσκο παγκοσμίως. Το soundtrack που συνόδευε την ταινία και περιείχε τραγούδια των Bee Gees και της Gloria Gaynor είναι το πιο πετυχημένο σε πωλήσεις soundtrack μέχρι τώρα. Μην ξεχνάμε και τα κουστούμια ή τις χορογραφίες, που έγιναν σημεία αναφοράς της ποπ κουλτούρας.

Μετά την επιτυχία της ταινίας “Saturday Night Fever” άρχισε να παρατηρείται η σταδιακή παρακμή του χορού disco. Οι δισκογραφικές εταιρείες γέμισαν την αγορά με δίσκους και κάθε club ήθελε να μετατραπεί σε disco club, με αποτέλεσμα ο κόσμος να αρχίσει να κουράζεται και να αναζητά κάτι διαφορετικό.

O χορός disco σήμερα

Παρόλο που σήμερα δεν υπάρχει αυτό που κάποτε αποκαλούνταν “Disco”, παρ’ όλ’ αυτά ο χορός και το μουσικό στιλ έχουν επιζήσει. Οι χορευτές hip-hop διατηρούν τους διαγωνισμούς χορού (battles) και το Electric Slide χορεύεται ακόμα σε γάμους και σε dance clubs σε όλο τον κόσμο.

Η κουλτούρα της disco ήταν στενά συνδεδεμένη με ηδονιστικές εμπειρίες, ναρκωτικά και ελεύθερο σεξ σε μια εποχή που προηγήθηκε του AIDS, γι’ αυτό και σήμερα έχουν εξαφανιστεί πολλά από τα βασικά της συστατικά. Όπως και να ‘χει, η ουσία της disco είναι ακόμα ζωντανή, μιας κι έχει να κάνει με τη χαρά της μουσικής και του χορού και των ανθρώπων που τη μοιράζονται πάνω στην πίστα.

Για οποιοδήποτε σχόλιο ή παρατήρηση, επικοινωνήστε μαζί μας: dancenewsgr@gmail.com